Minuta (łac. minuta – mała) jest to legalna jednostka czasu nie należąca do układu SI, równa 60 sekundom, oznaczana min (bez kropki na końcu). Wywodzi się z sumeryjskiego układu miar. Termin minuta pochodzi z łacińskiego wyrażenia pars minuta prima (pierwsza mała część).
1 min = 60 s = 1/60 h = 1/1440 doby
Sekunda (łac. secunda – następna, najbliższa) jest to jednostka czasu, jednostka podstawowa większości układów jednostek miar np. SI, MKS, CGS – oznaczana s (bez kropki na końcu).
Jest to czas równy 9 192 631 770 okresom promieniowania odpowiadającego przejściu między dwoma poziomami F = 3 i F = 4 struktury nadsubtelnej stanu podstawowego 2S1/2 atomu cezu 133Cs (powyższa definicja odnosi się do atomu cezu w spoczynku w temperaturze 0 K). Definicja ta, obowiązująca od 1967 r., została ustalona przez XIII Generalną Konferencję Miar. Poprzednio sekundę definiowano jako 1/31 556 925,9747 część roku zwrotnikowego 1900 (XI Generalna Konferencja Miar z 1960 r.) lub 1/86400 część doby (do 1960 roku).
Termin sekunda pochodzi od łacińskiego wyrażenia pars minuta secunda (druga mała część).
Określenie sekunda jest stosowane także jako miara kąta i interwał muzyczny.
Milisekunda (ms) jest to podwielokrotna jednostka czasu w układzie SI, równa jednej tysięcznej sekundy.
1 ms = 10-3 = 0,001 s
Milisekundy używane są m.in. do określania opóźnień połączeń internetowych.
Mikrosekunda (µs) - podwielokrotna jednostka czasu w układzie SI, równa jednej milionowej sekundy:
1 µs = 10-6 = 1/1 000 000 s
Fala elektromagnetyczna długości 300 metrów ma okres 1 mikrosekundy.
Światło rozchodzące się w próżni przebywa przestrzeń 1 kilometra w czasie 3,33564095 ?s.
Czasy błysków współczesnych komercyjnych stroboskopów mierzone są także w mikrosekundach.
Nanosekunda (ns) - podwielokrotna jednostka czasu w układzie SI, równa jednej miliardowej sekundy: 1 ns = 10-9 s.
W nanosekundach mierzy się m.in. czas dostępu do danych znajdujących się w pamięci RAM, który dla najnowszych pamięci DDR-SDRAM wynosi ok. 4 ns. W najnowszych układach DDR4 stosowanych w kartach graficznych opóźnienie sięga 1 ns.
Nanosekunda jest odpowiednią jednostką czasu, pozwalającą charakteryzować współczesne cyfrowe układy elektroniczne. W czasie jednej nanosekundy (czyli miliardowej części sekundy) światło przebywa drogę prawie 30 cm, a żaden sygnał w obwodzie elektronicznym nie może poruszać się szybciej. Oznacza to, że żaden komputer o rozmiarach większych niż 1 m nie będzie zdolny do przesłania sygnału od jednego do drugiego swego krańca w czasie krótszym niż nanosekunda. Uważa się, że jest to zasadnicze ograniczenie maksymalnej prędkości komputerów.
Wielokrotności i podwielokrotności sekundy.
jottasekunda (Ys) 1024
zettasekunda (Zs) 1021
eksasekunda (Es) 1018
petasekunda (Ps) 1015
terasekunda (Ts) 1012
gigasekunda (Gs) 109
megasekunda (Ms) 106
kilosekunda (ks) 103
hektosekunda (hs) 102
dekasekunda (das) 101
sekunda (s) 100
decysekunda (ds) 10-1
centysekunda (cs) 10-2
milisekunda (ms) 10-3
mikrosekunda (µs) 10-6
nanosekunda (ns) 10-9
pikosekunda (ps) 10-12
femtosekunda (fs) 10-15
attosekunda (as) 10-18
zeptosekunda (zs) 10-21
joktosekunda (ys) 10-24
W praktyce używa się tylko niektórych podwielokrotności jednostki, ponieważ wielokrotności jako mało naturalne zastępowane są innymi, choć nienależącymi do układu SI, ale za to łatwiejszymi do wyobrażenia, takimi jak minuta, godzina, doba, tydzień, miesiąc, rok itd. Jedna z wielokrotności SI – gigasekunda – mogłaby prowadzić do nieporozumień, ponieważ jej skrót jest identyczny z jednostką indukcji magnetycznej Gs układu CGS (podobnie: ps jako pikosekunda lub parsek).
Godzina, jako jednostka czasu, była z początku używana przez cywilizacje starożytności (między innymi Egiptu, Sumeru, Indii oraz Chin) jako dwunasta część okresu pomiędzy wschodem i zachodem słońca, lub jako 1/24 całego dnia. W obu przypadkach podział ten odzwierciedlał powszechne użycie dwunastkowego systemu jednostkowego. Znaczenie liczby „12” przypisywane jest liczbie corocznych cyklów księżyca, a także liczbie kości palców jednej ręki człowieka (3 w każdym z czterech palców. Znacząca jest tu możliwość policzenia 12 kości palców po kolei za pomocą kciuka). Ponadto bardzo powszechna jest tendencja do analogicznego zapisu danych (12 miesięcy, 12 znaków zodiaku, 12 godzin, tuzin). Cywilizacji starożytnego Egiptu przypisuje się utworzenie podziału nocy na 12 części, jakkolwiek miał on wiele wersji na przestrzeni wieków. Astronomowie Średniego Państwa (9 i 10 dynastia), dzięki obserwacji gwiazd stworzyli podział najpierw na 36 części, a dopiero potem został on uproszczony do podziału na 24 części (używając 24 gwiazd, z których 12 wyznaczało okres nocy).
Miesiąc – jednostka czasu. Pierwotnie miesiąc wywodził się z cyklu księżycowego, tj. 29 i pół dnia jakie Księżyc potrzebuje na przejście wszystkich swych faz czyli miesiąc synodyczny. Geneza ta odbiła się także w dawnej polskiej nazwie, która była synonimem słowa Księżyc (księżyc dosłownie syn księcia, tj. Słońca).
12 miesięcy łącznie stanowi rok, zaś trzy miesiące kwartał. Rok zawiera cztery kwartały. W kalendarzu gregoriańskim istnieje następujący podział roku na miesiące (wraz z długościami w dniach): styczeń (31), luty (28 lub 29), marzec (31), kwiecień (30), maj (31), czerwiec (30), lipiec (31), sierpień (31), wrzesień (30), październik (31), listopad (30), grudzień (31).
Rok przestępny - rok kalendarzowy, który ma 366 dni zamiast 365. Występuje wyłącznie w kalendarzach o rachubie opartej na obiegu Ziemi dookoła Słońca lub o rachubie kombinowanej (Księżyc i Słońce). Ma on na celu umożliwiać zgranie roku kalendarzowego z rokiem zwrotnikowym. W kalendarzu gregoriańskim (obowiązującym m.in. w Polsce), dodatkowy dzień występuje w lutym, który ma wtedy 29 zamiast 28 dni.
Rok kalendarzowy w kalendarzu gregoriańskim to okres pomiędzy godziną 00:00 1 stycznia a godziną 24:00 31 grudnia.
Na ogół stosowany jest kalendarz słoneczny, w którym wydziela się 4 pory roku.
Pory roku: wiosna - lato - jesień - zima
1 rok = 4 kwartały = 12 miesięcy = 52 tygodnie = 365 dni (rok przestępny 366 dni) = 8 760 (8 784) godzin = 525 600 (527 040) minuty = 31 536 000 (31 622 400) sekund
Podane powyżej informacje przedstawiają rok kalendarzowy. Czas, kiedy Ziemia okrąży Słońce wynosi w przybliżeniu 365 dni 5 godzin 48 minut.
Wiek, stulecie jako jednostka czasu to 100 lat liczone od roku kończącego się cyframi "01" do najbliższego roku kończącego się dwoma zerami, np. od 1501 do 1600 to wiek XVI. W odniesieniu do lat przed naszą erą wiek zaczyna się rokiem z dwoma zerami, a kończy cyframi "01", np. od 500 p.n.e. do 401 p.n.e. to wiek V p.n.e. Numery wieków w języku polskim zapisuje się zwyczajowo cyframi rzymskimi.
Tysiąclecie (także milenium, millennium, z łac. mille annum - tysiąc lat) to jednostka czasu obejmująca 1000 lat (10 wieków).
Tysiąclecia kalendarzowe (w kalendarzu gregoriańskim i większości innych) liczone są od roku kończącego się cyframi "001" do najbliższego roku kończącego się trzema zerami, a więc II tysiąclecie trwało od roku 1001 do 2000, a wraz z rokiem 2001 rozpoczęło się III tysiąclecie.
Natomiast w przypadku stosowania kalendarza zawierającego rok zerowy (np. opartego o standard ISO 8601) uzasadnione jest liczenie tysiącleci od roku kończącego się trzema zerami do najbliższego roku kończącego się trzema dziewiątkami.
Teraz mamy 11 rok 3 tysiąclecia (rok 2011).
Dodaj naszą stronę do ulubionych, poleć ją znajomym. Nie wiadomo, kiedy te informacje mogą się przydać! Tekst na podstawie Wikipedia.pl. Licencja Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach. Pozdrawiamy!